Amia Europejska

79.00 

Strategiczne bezpiecze艅stwo militarne Unii Europejskiej

Na stanie

Armia Europejska

Strategiczne bezpiecze艅stwo militarne Unii Europejskiej

Autor: Krzysztof Miszczak
Wydawca:聽Oficyna Wydawnicza SGH

Porz膮dek mi臋dzynarodowy znajduje si臋 w okresie g艂臋bokiej rekonstrukcji jego funkcjonowania. Bezpo艣rednim nast臋pstwem zmian w dotychczasowym 艂adzie mi臋dzynarodowym jest okre艣lenie nowej roli Unii Europejskiej w zmieniaj膮cym si臋 艣rodowisku uwarunkowa艅 globalnych i narastaj膮cych konkurencyjnych interes贸w pa艅stw, niepa艅stwowych aktor贸w oraz organizacji mi臋dzynarodowych. Aktywny udzia艂 w nim UE uzale偶niony b臋dzie od realizacji konkretnych dzia艂a艅 skierowanych na rozw贸j i u偶ycie do tego celu instrument贸w operacyjnych, jakimi s膮 polityka bezpiecze艅stwa i obrony.
Kwestia utworzenia europejskich zwi膮zk贸w militarnych, tzw. armii europejskiej, w dzisiejszej geopolitycznej i geostrategicznej rzeczywisto艣ci wsp贸艂czesnego 艣wiata by艂a od dawna (szczeg贸lnie od lat 50. ub. w.) szeroko dyskutowana nie tylko w kr臋gach polityczno-decyzyjnych pa艅stw cz艂onkowskich WE/UE,聽 ale i cywilno-wojskowych oraz publicystycznych. Sprawa poruszana jest r贸wnie偶 na poziomie analiz eksperckich, zajmuj膮cych si臋 ca艂o艣ciowym wymiarem kreowania polityki bezpiecze艅stwa i wsp贸lnej europejskiej obrony regionalnej i w wymiarze globalnym. Przy analizie tego zjawiska u偶ywa si臋 zamiennie r贸偶nych konstrukcji poj臋ciowych, takich jak: „Armia Europejska, „Europejska Armia”, „Armia Europejczyk贸w”, „Unia Obronna”, „Unia Bezpiecze艅stwa”, „Autonomia UE”, „Suwerenno艣膰 UE”, „Europejski filar NATO” czy te偶 „Europejskie Si艂y Obronne”, „Europejskie Si艂y Szybkiego Reagowania”, „Europejski Korpus Obronny”, „Brygada UE”, „Armia Pooling i Sharing” czy „Legia Europejska”. Przewodnicz膮cy KE J.-C. Juncker, wskazywa艂 ju偶 w 2015 i 2016 roku i powt贸rzy艂 t臋 propozycj臋 w kwietniu 2019 roku, 偶e konieczne jest nowe podej艣cie w sprawie Europejskiej Wsp贸艂pracy Obronnej zmierzaj膮ce do powo艂ania Armii Europejskiej. Opowiedzia艂 si臋 w贸wczas za wsp贸ln膮 armi膮 europejsk膮 jako 艣rodkiem s艂u偶膮cym do zwi臋kszenia pozycji UE na arenie mi臋dzynarodowej, a tak偶e wymierzonym przeciwko neoimperialnej i rewizjonistycznej polityce Rosji. Pod wzgl臋dem militarnym taka armia mia艂a by膰 zdolna do obrony Europy niezale偶nie od Stan贸w Zjednoczonych.
Prezentowana monografia zajmuje si臋 analiz膮 mo偶liwo艣ci budowy takiego „instrumentu oddzia艂ywania”, jakim powinien by膰 rozw贸j strategicznej autonomii militarnego bezpiecze艅stwa UE w jej stosunkach zewn臋trznych. Ten aspekt polityki obronnej Unii winien sta膰 si臋 jednocze艣nie zasadniczym czynnikiem zbalansowania obni偶aj膮cej si臋 przewagi cywilizacyjnej i wojskowej tzw. Zachodu wobec pojawiaj膮cych si臋 nowych pot臋g na arenie mi臋dzynarodowej wsp贸艂czesnego 艣wiata. Tematyka zaistnienia militarnego UE w stosunkach mi臋dzynarodowych i sfinalizowania tego procesu w docelowej formie utworzenia armii europejskiej jest kluczowym problemem badawczym niniejszej pracy.

Jednostronne wi膮zanie si臋 Polski w聽jej polityce bezpiecze艅stwa i聽obrony z聽pa艅stwem, kt贸re realizuje polityk臋 skierowan膮 przede wszystkim na zaspokajanie i聽realizacj臋 wy艂膮cznie w艂asnych interes贸w, jest kr贸tkowzrocznym ograniczaniem manewru politycznego i聽potwierdzeniem niewielkich kompetencji strategicznych. W聽obecnie wyst臋puj膮cej sytuacji zagro偶e艅 prowadzenie takiej polityki jest nieodpowiedzialne i聽mo偶e przynie艣膰, w聽sytuacji rewizji kursu polityki ameryka艅skiego sojusznika, nieobliczalne skutki dla聽polskiego bezpiecze艅stwa. Jako europejskie pa艅stwo kontynentalne Polska potrzebuje sojusznik贸w euroatlantyckich i聽tworzenia sieci bezpiecznych powi膮za艅 mi臋dzynarodowych w聽Europie, a nie聽tylko dryfowania na niepewnych wodach peryferii mocarstwa ameryka艅skiego. Polska staje si臋 powoli zale偶nym dominium interes贸w Stan贸w Zjednoczonych w聽Europie, stoj膮c na strategicznym rozdro偶u na kontynencie europejskim, prezentuje si臋 dla聽innych pa艅stw UE jako partner z聽podzielon膮 wizj膮 w艂asnych i聽europejskich interes贸w bezpiecze艅stwa. Polska nie聽powinna obawia膰 si臋 partycypacji w聽budowie bezpiecze艅stwa europejskiego jako trzeciego, po stosunkach w聽ramach NATO, ich dwustronnego rozwoju z聽USA, jako 艣ci艣le powi膮zanych ze sob膮 filar贸w swojego bezpiecze艅stwa. Os艂abienie UE b臋dzie prowadzi膰 nieuchronnie do podwa偶enia roli samego Sojuszu, zasadniczego filaru bezpiecze艅stwa pa艅stwa polskiego. Do tego Polska jako ?pa艅stwo frontowe? UE i聽NATO nie聽mo偶e dopu艣ci膰. Utworzenie wsp贸lnych europejskich zwi膮zk贸w zbrojnych powinno by膰 dodatkow膮 polis膮 ubezpieczeniow膮 dla聽Polski w聽sytuacji 艣rodowiska mi臋dzynarodowego, na kt贸re nasz kraj ma ma艂y albo ograniczony wp艂yw.

prof. SGH dr hab. Krzysztof Miszczak

 

Format: B5
Stron: 434
Oprawa: twarda
ISBN:聽978-83-8030-318-8

Mo偶esz lubi膰 tak偶e…